Jump to content
Wiktionary The Free Dictionary

strangulo

From Wiktionary, the free dictionary

Esperanto

[edit ]

Etymology

[edit ]
Etymology tree
Esperanto stranga
Russian -у́ля (-úlja)bor. ?
Proto-Slavic *-uľa
Polish -ula bor. ?
Esperanto -ulo
Esperanto strangulo

    From stranga + -ulo . First attested in Zamenhof's Plena Vortaro Rusa-Internacia (1889).[1]

    Pronunciation

    [edit ]
    • IPA (key): /stranˈɡulo/
    • Rhymes: -ulo
    • Syllabification: stran‧gu‧lo
    • Hyphenation: strang‧ulo

    Noun

    [edit ]

    strangulo (accusative singular strangulon , plural stranguloj , accusative plural strangulojn )

    1. A strange, odd, or eccentric person; a crackpot, a crank.

    Derived terms

    [edit ]
    adjectives
    adverbs

    References

    [edit ]

    Further reading

    [edit ]

    Latin

    [edit ]

    Etymology

    [edit ]

    From Ancient Greek στραγγαλόομαι (strangalóomai, "to strangle"), from στραγγάλη (strangálē, "a halter"); compare στραγγός (strangós, "tied together, entangled, twisted").

    Pronunciation

    [edit ]

    Verb

    [edit ]

    strangulō (present infinitive strangulāre , perfect active strangulāvī , supine strangulātum ); first conjugation

    1. (transitive ) to strangle, throttle
    2. (transitive ) to choke, suffocate, smother
    3. (transitive ) to torment, torture

    Conjugation

    [edit ]
       Conjugation of strangulō (first conjugation)
    indicative singular plural
    first second third first second third
    active present strangulō strangulās strangulat strangulāmus strangulātis strangulant
    imperfect strangulābam strangulābās strangulābat strangulābāmus strangulābātis strangulābant
    future strangulābō strangulābis strangulābit strangulābimus strangulābitis strangulābunt
    perfect strangulāvī strangulāvistī strangulāvit strangulāvimus strangulāvistis strangulāvērunt ,
    strangulāvēre
    pluperfect strangulāveram strangulāverās strangulāverat strangulāverāmus strangulāverātis strangulāverant
    future perfect strangulāverō strangulāveris strangulāverit strangulāverimus strangulāveritis strangulāverint
    passive present strangulor strangulāris ,
    strangulāre
    strangulātur strangulāmur strangulāminī strangulantur
    imperfect strangulābar strangulābāris ,
    strangulābāre
    strangulābātur strangulābāmur strangulābāminī strangulābantur
    future strangulābor strangulāberis ,
    strangulābere
    strangulābitur strangulābimur strangulābiminī strangulābuntur
    perfect strangulātus + present active indicative of sum
    pluperfect strangulātus + imperfect active indicative of sum
    future perfect strangulātus + future active indicative of sum
    subjunctive singular plural
    first second third first second third
    active present strangulem strangulēs strangulet strangulēmus strangulētis strangulent
    imperfect strangulārem strangulārēs strangulāret strangulārēmus strangulārētis strangulārent
    perfect strangulāverim strangulāverīs strangulāverit strangulāverīmus strangulāverītis strangulāverint
    pluperfect strangulāvissem strangulāvissēs strangulāvisset strangulāvissēmus strangulāvissētis strangulāvissent
    passive present stranguler strangulēris ,
    strangulēre
    strangulētur strangulēmur strangulēminī strangulentur
    imperfect strangulārer strangulārēris ,
    strangulārēre
    strangulārētur strangulārēmur strangulārēminī strangulārentur
    perfect strangulātus + present active subjunctive of sum
    pluperfect strangulātus + imperfect active subjunctive of sum
    imperative singular plural
    first second third first second third
    active present — strangulā — — strangulāte —
    future — strangulātō strangulātō — strangulātōte strangulantō
    passive present — strangulāre — — strangulāminī —
    future — strangulātor strangulātor — — strangulantor
    non-finite forms infinitive participle
    active passive active passive
    present strangulāre strangulārī strangulāns —
    future strangulātūrum esse strangulātum īrī strangulātūrus strangulandus
    perfect strangulāvisse strangulātum esse — strangulātus
    future perfect — strangulātum fore — —
    perfect potential strangulātūrum fuisse — — —
    verbal nouns gerund supine
    genitive dative accusative ablative accusative ablative
    strangulandī strangulandō strangulandum strangulandō strangulātum strangulātū

    Derived terms

    [edit ]

    Descendants

    [edit ]

    References

    [edit ]

    AltStyle によって変換されたページ (->オリジナル) /